Przenośny detektor tlenku węgla, czadu (CO)

Detektor tlenku węgla jest jednym z najważniejszych elementów ochrony osobistej pracowników, ratowników medycznych w karetkach, strażaków, serwisantów, kominiarzy, inspektorów, a nawet pilotów małych samolotów i śmigłowców. Wypadki spowodowane zatruciem tlenkiem węgla to jedne z najczęstszych związanych z gazami. Popularny czad to bardzo toksyczny związek, który w praktyce terenowej może być wykrywany jedynie z użyciem wykrywacza tlenku węgla, który powinien stanowić obowiązkowe wyposażenie wszędzie tam gdzie istnieje zagrożenie emisją tej substancji. Przenośny czujnik tlenku węgla to małe urządzenie, najczęściej noszone przypięte do ubioru lub elementów wyposażenia, które w razie wykrycia obecności niebezpiecznego stężenia zaalarmuje użytkownika i pozwoli opuścić zagrożony rejon zanim poziom gazu będzie na tyle wysoki aby wywołać negatywne skutki zdrowotne.

Oprócz ratownictwa czy wyposażenia straży pożarnej przenośne czujniki czadu można spotkać w wielu branżach od energetyki i petrochemii po zakłady chemiczne, przetwórcze czy produkcyjne. Jednak najbardziej znaną branżą użytkującą osobiste detektory tlenku węgla jest szeroko rozumiana HVACR (z ang. Heating, Ventilation, Air Conditioning, Refrigeration czyli ogrzewanie, wentylacja, klimatyzacja, chłodnictwo). To właśnie tam najczęściej dochodzi do wypadków i detektory tlenku węgla stanowią obowiązkowe wyposażenie zarówno obiektów jak i osób wykonujących czynności. Oczywiście kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa użytkownika ma prawidłowy dobór przenośnego czujnika czadu tak aby spełniał on swoje zadanie i zapewniał prawidłowe ostrzeganie.

Charakterystyka tlenku węgla

Tlenek węgla CO (potocznie "czad", a nawet "cichy zabójca") to silnie toksyczny, bezbarwny i bezwonny gaz oznaczony nr CAS 630-08-0. Brak możliwości wykrycia go zmysłami powoduje, że detektor tlenku węgla jest konieczny aby wykryć jego obecność. Regulacje prawne w zakresie najwyższych dopuszczalnych stężeń określają NDS (Najwyższe Dopuszczalne Stężenie) wynoszące 23mg/m³ (ok. 20 ppm) poniżej którego człowiek może przebywać przez całą 8 godzinną zmianę oraz NDSCh (Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Chwilowe) na poziomie 117 mg/m³ (ok. 100 ppm), które może pojawić się 2-krotnie, w odstępie czasu nie krótszym niż godzinę i czasie ekspozycji 15 min. Najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe (NDSP) nie zostało wyznaczone. Wartości te odnoszą się jednak do miejsc pracy ponieważ już np. w halach garażowych przyjmowane są wartości zgodnie z normą PN-EN 50545 na poziomach 30/60/150ppm.

Tlenek węgla jak każdy gaz toksyczny nie działa na człowieka "od razu". Skutki toksycznego działania substancji są wynikiem stężenia, czasu ekspozycji, intensywności przyjmowania (w przypadku gazów to głównie intensywność oddychania zależna od rodzaju podejmowanego wysiłku) co razem tworzy dawkę. Regulacje określają stężenie, ale należy zwrócić uwagę, że jest to stężenie średnie, a tym samym przenośne detektory gazów muszą mieć taką możliwość przeliczania pomiaru. Najczęściej jest ona oznaczona TWA (ang. Time Weighted Average) i STEL (ang. Short Term Exposure Limit). Oczywiście ludzie mają różne predyspozycje więc także dawka będzie różna np. dla dzieci, osób z dolegliwościami czy zdrowych dorosłych. Oddziaływanie tlenku węgla na ludzki organizm jest wynikiem łatwiejszego o ok. 250-300 razy i trwalszego łączenia się hemoglobiny (białka transportującego tlen, zawartego w krwi człowieka) z tlenkiem węgla niż z tlenem. To powoduje, że zamiast oksyhemoglobiny (połączenia hemoglobiny i tlenu) we krwi zaczyna krążyć (karboksyhemoglobina (COHb) prowadząc do hipoksji (niedotlenienia tkanek).

Tab. 1. Wpływ tlenku węgla na organizm ludzki (Źródło: Wikipedia)

Stężenie CO w powietrzu	Oddziaływanie na człowieka
0,01–0,02% (100–200 ppm)	Lekki ból głowy przy ekspozycji przez 2–3 godziny
0,04% (400 ppm)	Silny ból głowy zaczynający się ok. 1 godzinę po wdychaniu tego stężenia
0,08% (800 ppm)	Zawroty głowy, wymioty i konwulsje po 45 minutach wdychania; po dwóch godzinach trwała śpiączka
0,16% (1600 ppm)	Silny ból głowy, wymioty, konwulsje po 20 minutach; zgon po dwóch godzinach
0,32% (3200 ppm)	Intensywny ból głowy i wymioty po 5–10 minutach; zgon po 30 minutach
0,64% (6400 ppm)	Ból głowy i wymioty po 1–2 minutach; zgon w niecałe 20 minut
1,28% (12800 ppm)	Utrata przytomności po 2–3 wdechach; śmierć po 3 minutach

Zatrucie tlenkiem węgla jest najczęstszym rodzajem zatrucia związanym z gazem. Typowe źródła to nieprawidłowo działające instalacje grzewcze lub pożary, ale tlenek węgla może być obecny w spalinach samochodów (w szczególności dotyczy to garaży podziemnych, ale znaczne zagrożenie niosą spaliny pojazdów ciężarowych, wojskowych, transportu bliskiego i specjalnych, statków czy samolotów i śmigłowców), a także jest obecny w wielu procesach przemysłowych gdzie jest także wytwarzany na dużą skalę (w reakcji Boscha czy spalaniu koksu przy zredukowanym dostępie powietrza). W naturze jego źródłem są erupcje, pożary i gazy kopalniane.

Choć głównym zagrożeniem ze strony tlenku węgla jest jego oddziaływanie toksyczne to posiada on także właściwości wybuchowe. Zgodnie z normą PN-EN ISO/IEC 80079-20-1 dolna granica wybuchowości (DGW) wynosi 10,9% objętościowo, natomiast górna granica wybuchowości (GGW) 74% objętościowo. Zgodnie z dyrektywą ATEX czad posiada klasę temperaturową T1 i należy do kategorii IIB.

Tlenek węgla ma ciężar prawie równy powietrzu kwalifikujący go do grupy gazów mieszających się (m.in. na podstawie norm PN-EN 60079-29-2:2015-09 czy PN-EN 45544-4:2016-09).

Budowa detektora tlenku węgla

Przenośne detektory tlenku węgla z racji sposobu ich użytkowania wymagają przede wszystkim niewielkich rozmiarów. Na rynku dostępne są jednogazowe detektory czadu typowo wykorzystywana przez pogotowie ratunkowe, serwisantów kotłów czy kominiarzy, których rozmiary i waga są bardzo niewielkie i przypięte do odzieży pozostają niezauważalne. Straż pożarna, inspektorzy czy pracownicy zakładów używają częściej wielogazowych detektorów tlenku węgla, które posiadają także wbudowane sensory innych gazów pozwalających na szersze zastosowanie miernika. Tu oczywiście rozmiary są nieco większe natomiast typowo jest to urządzenie mieszczące się w dłoni. Osobisty czujnik czadu najczęściej zbudowany jest z układu pomiarowego zawierającego sensor, układu elektroniki przetwarzającej sygnał na zrozumiały dla użytkownika odczyt na wyświetlaczu, zapewniającej zasilanie i sygnalizację oraz z wytrzymałej obudowy, która w dobrych modelach zapewnia wodoodporność i odporność na kurz (wg skali przemysłowej IP67).

Oczywiście głównym elementem eksploatacyjnym w takim przypadku jest element pomiarowy chronony specjalną membraną nieprzepuszczającą wody, którego wymianą zajmuje się serwis. Jednak w najnowocześniejszym rozwiązaniu jakim jest modularny detektor tlenku węgla, w którym układ pomiarowy z sensorem jest zabudowany w wymiennym kartridżu. Użytkownik może samodzielnie wymienić kartridż lub nawet zmienić na inny powodując, że z detektora tlenku węgla zrobi się detektor innego gazu lub nawet wielogazowy. To rozwiązanie jest szczególnie wysoko cenione w ratownictwie i zakładach, w których możemy mieć do czynienia z różnymi substancjami lub zmieniającymi się wykonawcami prac w różnych częściach/instalacjach zakładu.

Sygnalizacja i powiadamianie to niewątpliwie podstawowe funkcje każdego przenośnego czujnika czadu. Podstawową funkcję i cechą budowy detektora czadu jest więc czytelny wyświetlacz (najlepiej podświetlany dla zapewnienia widoczności w zaciemnionych pomieszczeniach) oraz alarmowa sygnalizacja ostrzegawcza realizowana za pomocą sygnałów świetlnych, akustycznych i wibracyjnych. Dobrze jeżeli są one widoczne z różnych stron urządzenia i słyszalne ze znacznej odległości co może ułatwiać lokalizację urządzenia alarmującego innym osobom i pozwalać usłyszeć dźwięk nawet w słuchawkach lub głośnym otoczeniu. Trzeba jednak pamiętać, że jest to jedynie lokalna sygnalizacja alarmowa.

Detektor tlenku węgla zintegrowany z system bezpieczeństwa to urządzenie, które nie tylko powiadamia lokalnie, ale także przesyła sygnał alarmowy do systemu bezpieczeństwa Blackline Safety informując o zagrożeniu operatora nadzorującego system oraz wybrane zgodnie ze scenariuszem osoby bezpośrednio nadzorujące danego użytkownika. System umożliwia bezpośredni kontakt głosowy z osobistym czujnikiem czadu (bez konieczności posiadania i parowania telefonu) zapewniając możliwość weryfikacji alarmu i wsparcia. Detektor tlenku węgla z alarmem SOS, czujnikiem ruchu i upadku oraz innymi funkcjami wraz z systemem bezpieczeństwa szarzej opisujemy w zakładce: Jak działa system bezpieczeństwa dla osób pracujących w pojedynkę Blackline Safety?

Niektóre lokalizacje wymagają specjalnych funkcji lub parametrów przenośnego czujnika czaduumożliwiających wejście lub użytkowanie go. W przypadku miejsc gdzie mogą się pojawić gazy palne lub pyły i wyznaczone specjalne obszary wymagany jest detektor tlenku węgla do stref zagrożonych wybuchem z certyfikatami ATEX (fr. Atmosphères Explosibles dyrektywa Unii Europejskiej w zakresie wymagań dla urządzeń użytkowanych w strefach zagrożenia wybuchem) oznaczonymi na urządzeniu odpowiednim znakiem Ex. Z kolei w lokalizacjach o ograniczonym dostępie wymagane jest przeprowadzenie pomiaru przed wejściem aby mieć pewność, że atmosfera wewnątrz nadaje się do oddychania. Do takiego celu wykorzystuje się detektor tlenku węgla z pompką zasysającą. Jest to zintegrowane lub zewnętrzne urządzenie pozwalające na zassanie powietrza z badanej atmosfery i jego pomiar bez wchodzenia do środka. Oczywiście taki detektor tlenku węgla do przestrzeni zamkniętej możemy następnie użytkować jak zwykły wykrywacz czadu w dalszej pracy wewnątrz. Istotne jest to aby pompka zasysająca była wyposażona w układ zabezpieczający przez zaciągnięciem wody lub zablokowaniem. Miernik tlenku węgla z pompką najczęściej wyposażony jest także w filtry oraz specjalny wizjer umożliwiający ich wzrokową ocenę.

Do prowadzenia pomiarów w przestrzeniach zamkniętych często wykorzystywane są dodatkowe akcesoria jak sondy teleskopowe (dla pomiarów w poziomie) czy wężyki o różnych długościach (dla pomiarów w pionie).

Mocowanie przenośnego wykrywacza tlenku węgla zazwyczaj realizowane jest przy pomocy metalowego silnego klipsa, ale coraz częściej wykorzystuje się także dedykowane uchwyty i odzież wyposażoną w takie uchwyty co daje większą pewność i łatwość w operowaniu urządzeniem. Osobistego czujnika czadu nie należy nigdy chować do kieszeni ponieważ oznacza to znaczne, a nawet całkowite uniemożliwienie dotarcia gazu do wlotu sensora.

Technologia pomiarowa w przenośnych czujnikach czadu

Przenośne wykrywacze tlenku węgla użytkowane w ratownictwie czy zakładach znacznie różnią się od domowych czy stacjonarnych detektorów. Choć ich funkcja wydaje się podobna to warunki pracy oraz pomiary jakie mają realizować są już zupełnie inne.

W przenośnych miernikach tlenku węgla wykorzystywane są inne sensory niż w większości popularnych czujników czadu. Główną technologią używaną do pomiaru w miernikach tlenku węgla jest elektrochemiczna. Sensor bazujący na tej technologii zbudowany jest z dwóch lub trzech elektrod zanurzonych w odpowiednio dobranym elektrolicie. Tlenek węgla przenikający przez membranę i dostający się do elektrolitu wchodzi w reakcję chemiczną:

CO + H₂O -> CO₂ + 2H⁺ + 2e^-

Ładunki elektryczne są wychwytywane przez elektrody co powoduje przepływ prądu możliwy do zmierzenia, a reakcja jest proporcjonalna do stężenia gazu (charakterystyka liniowa konieczna do prowadzenia pomiaru). Sensory tego typu przeznaczone są z reguły do gazów toksycznych (choć istnieją wyjątki jak np. wodór) oraz do stężeń w granicach kilku do kilkuset ppm (tu też są wyjątki jak np. tlen do %v/v). Elektrochemiczna technologia charakteryzuje się względnie dużą selektywnością czyli słabą reakcją na gazy inne niż tlenek węgla.

Typowo detektor tlenku węgla może reagować na obecność wodoru (za wyjątkiem sensora o zwiększonej odporności na wodór), siarkowodór, tlenek azotu czy etylen natomiast alkohole (np. ze środków czyszczących) lub opary rozpuszczalników mogą prowadzić do zatrucia sensora. Trzeba także pamiętać, że obecność gazu powoduje jego zużywanie więc im intensywniejsze i bardziej długotrwałe pomiary tym szybsze zużycie. Także przekroczenie zakresu pomiarowego prowadzi do szybkiego zużycia co przy znacznych wartościach potrafi w kilka minut całkowitego zniszczenia. Do prawidłowego pomiaru wymagany jest tlen chociaż przez krótki okres może on być pobierany z tlenu rozpuszczonego w elektrolicie co jednak wyklucza długotrwałe pomiary w środowisku beztlenowym. Technologia ta charakteryzuje się także stosunkowo wysoką odpornością na zmiany warunków zewnętrznych jak wilgotność lub temperatura. Należy przy tym pamiętać, że przekraczanie zakresu temperaturowego może prowadzić do wysychania elektrolitu (zbyt wysoka twemperatura) lub zamarzania

Zakres pomiarowy przenośnych czujników tlenku węgla

Typowe zakresy osobistych czujników czadu to 0-300ppm lub 0-500ppm. Na rynku są dostępne także wykrywacze czadu o zakresie 0-1000ppm, 0-2000ppm lub nawet większym. Zgodnie z przepisami o najwyższych dopuszczanych stężeniach niebezpieczne wartości zdefiniowane dla człowieka to NDS = ok. 20ppm i NDSCh = ok. 100ppm. Tym samym miernik tlenku węgla musi mieć możliwość prawidłowego pomiaru takich wartości. Patrząc na parametr "rozdzielczość" wynoszący często 1ppm lub nawet 0,1ppm można odnieść wrażenie, że każdy detektor tlenku węgla z taką rozdzielczością będzie dobry i czemu nie nabyć urządzenia o jak największym zakresie? Niestety rozdzielczość detektora tlenku węgla to nie to samo co błąd pomiarowy, który nie zawsze jest podawany przez producenta. Detektor czadu może mieć zarówno wysoką rozdzielczość czyli wyświetlacz i układ pomiarowy, który będzie reagował na zmiany nawet o wartości dziesiętnych ppm, ale jednocześnie może mieć wysoki błąd pomiarowy, który uniemożliwi pomiar niskich wartości przy dużym zakresie. Poniższa tabela przedstawia wartość błędu pomiarowego na poziomie 3% przy typowych zakresach pomiarowych.

Zakres pomiarowy	Rozdzielczość	Próg alarmowy NDS	Niepewność pomiaru przy błędzie 3%
0-100 ppm	0,1 ppm	20 ppm	3 ppm
0-300 ppm	0,1 ppm	20 ppm	9 ppm
0-500 ppm	1 ppm	20 ppm	15 ppm
0-1000 ppm	1 ppm	20 ppm	30 ppm

Tabela wskazuje jednoznacznie, że im większy zakres pomiarowy tym poważniejsza wartość błędu pomiarowego, która przy zbyt dużym zakresie uniemożliwia prawidłowy pomiar wartości NDS na poziomie 20ppm. Niestety z kolei zbyt niski zakres pomiarowy może uniemożliwić pomiar wartości NDS i wyższych, a przede wszystkim będzie skutkowało częstym przekraczaniem zakresu pomiarowego i degradacją sensora. W kontekście przenośnych czujników czadu powiedzenie "im więcej tym lepiej" nie ma zastosowania.

Rejestracja pomiarów i zdarzeń w przenośnych detektorach tlenku węgla

Fakt wykonania pomiarów jak i zarejestrowane stężenia to najważniejsze parametry w przypadku zagrożenia niebezpiecznymi gazami. W razie wypadku takie dane jednoznacznie mogą przeważyć i określić czy pomiary były prowadzone i jakie wartości zanotowano. Tym samym ich rejestracja przez miernik tlenku węgla to ważny dowód. Typowo mierniki czadu zapisują w pamięci określony czasokres danych oraz zdarzenia. Można je "zgrać" podłączając urządzenie do komputera i kopiując dane najczęściej do pliku arkusza kalkulacyjnego. Takie działanie wystarcza do niektórych zastosowań. Niestety poza zdarzeniem wypadkowym najczęściej takie dane, niewielkie przekroczenia czy alarmy nie są zapisywane, a ich czas przechowywania w mierniku czadu jest ograniczony do kolejnego nadpisania.

Najnowocześniejsze detektory tlenku węgla zintegrowane z system bezpieczeństwa przekazują dane na bieżąco do systemu, a ich rejestracja jest praktycznie ograniczona do czasu eksploatacji/życia urządzenia. Dzięki temu nie tylko można łatwo wrócić do zdarzenia z przed wielu miesięcy (np. do celów sądowych), ale przede wszystkim służba BHP otrzymuje bezcenne dane mogące umożliwić zidentyfikowanie potencjalnych zagrożeń, tworzenie raportów czy zestawień danych wraz lokalizacjami dołączanych do protokołów z danych czynności bez czasochłonnego tworzenia zestawień czy tabelek.

Jednocześnie biorąc pod uwagę wymienne kartridże umożliwiające dopasowanie detektorów tlenku węgla do bieżących zadań stanowi to idealne narzędzie do monitorowania zewnętrznych podwykonawców na zakładzie, pracowników w terenie czy kontrolerów na różnych obiektach.

Użytkowanie czujników czadu

Podobnie jak inne urządzenia czujniki czadu wymagają odpowiedniej eksploatacji aby ich pomiary i alarmy były wiarygodne. Na rynku są 2 rodzaje urządzeń. Pierwszym typem są detektory tlenku węgla nie wymagające kalibracji ani ładowania. Generalnie chodzi o to, że są one wyposażone w niewymienną baterię, która wystarcza na zakładany okres eksploatacji (typowo 2 lub 3 lata) przy założonej średniej intensywności pomiarów i alarmów. Intensywne pomiary wykonywane takim urządzeniem mogą szybciej zużyć baterię. Przez cały okres eksploatacji (życia) urządzenia nie ma konieczności przeprowadzania kalibracji / adiustacji okresowej oczywiście pod warunkiem, że nie zostanie przekroczony zakres pomiarowy. detektor tlenku węgla nie wymagający kalibracji to bardzo dobre rozwiązanie dla pogotowia ratunkowego, straży pożarnej i innych służb ratowniczych, obiektów morskich, statków oraz prac terminowych gdzie wymagana jest ciągła gotowość (urządzenie jest cały czas włączone) i gdzie odsyłanie urządzenia do serwisu jest problemem. Czujnik tlenku węgla nie wymagający kalibracji po zakończeniu okresu eksploatacji nie może być ponownie uruchomiony i wymaga wymiany. Mimo to rozwiązanie to często jest tańsze niż urządzenia eksploatowane wiele lat.

Drugim rozwiązaniem są wykrywacze tlenku węgla pracujące wiele lat z wymiennymi elementami. Konstrukcja tych detektorów pozwala wymieniać sensory, elementy elektroniki czy obudowy. W tym rozwiązaniu detektory czadu należy okresowo kalibrować / adiustować (typowo co 6 miesięcy) oraz wymieniać sensor kiedy ulega zużyciu (zależnie od producenta to typowo 2-4 lat). Korzystnym rozwiązaniem są tutaj modularne detektory tlenku węgla umożliwiające samodzielną wymianę kartridża z sensorem dzięki czemu nie trzeba wysyłać urządzenia do serwisu. Także tutaj możliwy jest detektor tlenku węgla zintegrowany z systemem bezpieczeństwa czyli detektor tlenku węgla z czujnikiem bezruchu, upadku i alarmem SOS.

Eksploatując czujniki czadu należy przestrzegać kilku zasad pozwalających na dłuższe użytkowanie. Jak już było wspomniane nie należy przekraczać zakresu pomiarowego oraz zakresów pracy (temperatury, wilgotności czy ciśnienia) wykrywaczy tlenku węgla. Po każdym takim zdarzeniu, niezależnie czy to czujnik tlenku węgla nie wymagający kalibracji czy wieloletni, należy przeprowadzić procedurę adiustacji i kalibracji. Czujniki czadu zabezpieczone są specjalnymi membranami, które przepuszczają gaz, ale nie przepuszczają wody i zanieczyszczeń. Należy weryfikować czy membrana nie jest uszkodzona (brak ochrony) lub zanieczyszczona (brak przepuszczania gazu) co jest bardzo groźne ponieważ może dawać złudne poczucie, że wokół nie ma zagrożenia. Dlatego przed każdym użyciem należy wykonać test funkcjonalny (ang. bump test) czujnika tlenku węgla podając mu gaz testowy. Tylko tak można sprawdzić czy detektor CO wykrywa obecność gazu w powietrzu (nie należy stosować innych źródeł o niekontrolowanym stężeniu jak papierosy, tlące się materiały czy spray'e. Stosując je najczęściej oprócz przekroczenia zakresu dostarczymy do detektora inne substancje rozkalibrowujące lub zatruwające detektor CO. Pobierając detektor tlenku węgla do pracy niestety nigdy nie wiemy co się z nim działo wcześniej. Za wyjątkiem czujnika czadu zintegrowanego z systemem bezpieczeństwa gdzie każdy miernik tlenku węgla jest "on-line" i mamy pełną kontrolę co było wykonywane, jakie były pomiary i czy nie było przekroczeń zakresu.

Membrany są elementami wymiennymi i najczęściej można je dokupić jako części eksploatacyjne. Podobnie filtry w detektorze tlenku węgla z pompką zasysającą z czasem w miarę intensywności pomiarów i zanieczyszczenia badanej atmosfery ulegają zanieczyszczeniu i należy je wymieniać. Czujników CO nie należy czyścić z użyciem detergentów, rozpuszczalników, alkoholi i innych substancji mogących powodować ich uszkodzenie. Detektory tlenku węgla dla karetek, pojazdów ratowniczych lub przewożone w innych pojazdach wyposażonych w dodatkowe akumulatory wewnątrz pojazdu mogą reagować na wodór powstający w procesie ładowania akumulatora. Zaleca się aby detektory tlenku węgla w karetkach i pojazdach były przewożone w hermetycznym opakowaniu. Więcej porad i wymogów znajduje się w instrukcjach obsługi mierników tlenku węgla.

Zastosowania przenośnych detektorów tlenku węgla

CO jest popularnym gazem i tym samym jest wiele branż, w których czujniki czadu są niezbędnym wyposażeniem. Detektory tlenku węgla dla pogotowia ratunkowego, karetek, straży pożarnej czy zastosowań morskich będą głównie konstruowane w kierunku ciągłej gotowości i odporności. Detektory tlenku węgla dla kominiarzy, serwisu, pracowników obsługi czy pilotów małych samolotów to przede wszystkim kompaktowe rozmiary i prosta obsługa. Służby techniczne, inspektorzy, służba BHP preferują dokładność pomiarów, rejestrację danych i dostęp do raportowania. Jednak dla wszystkich najważniejsze jest bezpieczeństwo i wsparcie w trudnej sytuacji, które mogą zapewnić detektory tlenku węgla z czujnikiem bezruchu, upadku, alarmem SOS i innymi funkcjami, zintegrowane z systemem bezpieczeństwa.

Produkty - przenośne detektory tlenku węgla: